بخاطر اینه نمیخام ارشد بخونم

دوشنبه 6 آبان 1398


چن وقت پیش تو یکی از نوشته هام

گفتم من هر موقع ازین دانشگاهِ کوفتی تموم بشم

دیگ نمیخام ب درس خوندن ادامه بدم

چن وقت بعد یکی از استادای تخصّصی مون

اومده بود کلاس در مورد بازار کار رشته مون حرف میزد

منم ک ردیف دوّم نشسته بودم

داشتم کامل ب حرفاش گوش میدادم

همون روز من خیلی جوگیر شدم

فرداش رفتم از کتابخونه چنتا کتابِ کَت و کلفت تخصّصی برداشتم

چون استادم میگفت دوران دانشجوییِ لیسانس و ارشد

خیلی از کتابای تخصّصی معدن و خوندم

حتّی اونایی ک چندان ربطی ب گرایشِ من نداشت

منم گفتم برم ازین کتابا بخونم اطّلاعاتم بیشتر شه

تا ب الأن نه وقت کردم نه حوصله

حتّی ی صفحه ازین کتابارو نتونستم بخونم

همینجوری افتادن گوشۀ اتاقِ خابگاه کنار شوفاژ

اینطور نیس ک دلم هم نخاد

دلم میخاد ولی نمیدونم چرا انگیزه ندارم

شاید تنبلی میکنم

نمیدونم...

تصمیمم عوض شده بود

میگفتم شاید بخام ارشد بخونم

ولی درباره ی این افکارم با هیشکی اصلاً حرف نزدم

حتّی مامان بابام

ب همه گفتم من ارشد نمیخام بخونم

----

خداوکیلی من با این وضعیت ام

کی حال و حوصله ارشد خوندن داره

من شرایطم اصلاً روبراه نیس

از هر نظر فکر میکنم میبینم نمیتونم

وقتی نمیتونم، چرا خودمو بندازم تو دردسر؟

شرایطم چیاست، مثلاً اینا:

--- از لحاظ مالی، تأمین هزینه واسه خوندنِ ارشد برام امکانپذیره

ولی چیزای مهم تری هس ک باید واسه اونا پس اندازه و خرج کنم

--- از لحاظ روحی، تو این چهار سال و الان هم ک سال پنجمه،

من بشدّت سرخورده شدم. تو هیچ چیزی پیشرفت نکردم.

اینو خیلی جدّی دارم میگم. ب معنی واقعی، من شکست خوردم.

وقت و عمرم و الکی تلف کردم.

--- از لحاظ وضعیت اقتصادی جامعه، تو این اوضاع گرونی

و پولی شدن آموزش عالی و امکاناتِ دانشگاه ها

ک سال ب سال داره گسترده تر میشه (بدتر میشه)

و اعتراض دانشجوها و شوراهای صنفی کار ب جایی نمی بره

مگه مغز خر خوردم خودمو بندازم تو این باتلاق

باتلاقی ک هیچ تضمینی نیس بتونی سالم ازش دربیای

--- از لحاظ شرایط خانوادگی، خانواده ی من

از بُعد مالی تا میتونن حمایت میکنن

ولی بعد عاطفی و احساسی ب هیچ وجه کمک ام نمیکنن

نمیتونن منو درست حسابی درک کنن

بابا و مامانم بعدِ چهار سال دانشجو بودن

هنوزم ب من میگن بشین درس بخون

درس بخون، درس بخون،

از این جمله متنفرم، شنیدنِ این جمله حالمو بهم میزنه

مطمعنم من دانشجوی دکترا هم باشم اینا ب من میگن بشین درس بخون

انگار من با کارِ خودم آشنا نیستم

بعلاوه اینکه تنش ها و اختلافاتم با خانواده در موردِ مسائل مختلف زیاده

ک مانع من میشه واسه ادامۀ تحصیل

--- پنج سال دوری از محیط خونه و خانواده منو درهم شکسته کرده

بارها و بارها گفتم من دستمو داغ میزنم

اگ باز دوباره واسه درس خوندن، برم شهرِ دیگه

پنج ساله آواره ی جادّه هام

مشقّتی ک تحملش برام ذرّه ای سودی نداشته

رشته ی من (معدن) هم تو شهرِ خودمون نیس

پس اگ بخام ارشد بخونم باید برم شهرِ دیگه

کی حاضره بعدِ این چن سال عذاب کشیدن،

دوباره خودشو بندازه تو عذاب و مصیبت؟

--- من میخام هرچه سریعتر زندگیمو بسازم

و ب این نتیجه رسیدم ساختن زندگی و آینده از راه فوق لیسانس خوندن نیس

و در موردِ این نتیجه گیری هم کاملاً مطمعنم

خیلی از آدمای موفّق بعد از تموم کردنِ لیسانس کارشونو شروع کردن (هم ایرانی هم خارجی)

دوس دارم زودتر ازدواج کنم

من دیدگاهم اینجوریه

وقتی میتونی بری خواستگاری که

امکانات اوّلیۀ شروع زندگی رو تهیه کرده باشی

وگرنه با ی مدرک فوق لیسانس (بدرد نخور تو این مملکت)

و با کارت پایان خدمت بهت دختر نمیدن

هرکی ام ب خواستگار با این وضعیت دختر بده خریّتِ محض کرده

دور از شرف و جوانمردی هس

بری خواستگاری و بهت دختر بدن

در حالی ک نه شغل درست حسابی پیدا کردی

نه امکانات زندگی رو آماده کردی

اونم تو این شرایط اقتصادی گَندِ جامعه

مگه هدفت از ازدواج با ی دختر فقط ارضای میل جنسی هس؟؟؟

شاید اون دختر اگ دل بسته ی تو نمیشد و باهات ازدواج نمیکرد،

بِجای تو، با یکی ازدواج میکرد ک میتونست خوشبختش کنه

و صد البته اینکار، ظلم در حقّ اون دختره

واسه همین، من شرف دارم، من از غَضَبِ خدا میترسم

--- من ب احتمالِ قوی تو ی کار غیر مرتبط با رشتم

مشغول ب کار میشم (شغل آزاد)

برا همین ارشد خوندن چندان سودی ب حالم نداره

و در واقع ینی تلف کردن زمان و سرمایه

----

برا همین، اون ایده ی قبلیم رو ک گفتم

شاید بخام ارشد بخونم رو میندازم آشغال

با اینهمه دردسر و سختی و مصیبت و هزینه

و عقب موندن از روال عادّیِ زندگی

بعد از این چن سال عذاب کشیدن،

مگه مغزِ خر خوردم دوباره خودمو بندازم تو بدبختی

اینه علّت اینکه نمیخام ادامۀ تحصیل بدم

من خستم، خیلی خستم

اینهمه راه و اومدم، دیگه نا ندارم

دیگه نمیکِشم، بخّدا نمیکِشم

من خیلی آدمِ صبوری هستم

ولی دیگه نه

من دیگه نمیتونم

من دیگه اون احمقِ سابق نیستم.


/ 0 نظر / 29 بازدید